Dr inż. Mieczysław Cenin

Dr inż. Mieczysław Cenin (ur.1948), autor ponad 60 publikacji (w tym 9 książkowych) jest adiunktem w Zakładzie Psychologii Zarządzania. Przez długi czas współpracował także z Wyższą Szkołą Oficerską we Wrocławiu, gdzie w pełnym zakresie prowadził pracę naukową i dydaktyczną w Katedrze Inżynierii Systemów. Ukończył Wydział Elektryczny Politechniki Poznańskiej (1973) a następnie pracował w przemyśle w charakterze konstruktora urządzeń automatycznych i na stanowiskach kierowania ich produkcją jednocześnie. Połączenie zainteresowań technicznych z humanistycznymi zrealizował w pracy naukowej w dziedzinie psychologii inżynieryjnej. Owocuje ona doktoratem z psychologii uzyskanym w Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu (1977) na podstawie dysertacji pt Eksperymentalne określenie możliwości przekazywania sygnałów informacyjnych poprzez elektryczną stymulację receptorów skórnych. Jest specjalistą w zakresie psychologii zarządzania i psychologii wojskowej. Przyjęty do International Association Aplied Military Psychology. W swojej pracy badawczej i dydaktycznej od wielu lat zajmuje się funkcjonowaniem człowieka w trudnych i ekstremalnych sytuacjach zadaniowych oraz treningowymi metodami pokonywania stresu. W latach 1986-1990 kieruje zespołem i prowadzi badania pn. „Opracowanie i doskonalenie metod treningu psychologicznego sprzyjającego osiąganiu wysokiej niezawodności psychologicznej członków załogi w długotrwałych lotach kosmicznych” w międzynarodowym programie INTERKOSMOS /CPBP 01.20/. Wyniki części tej pracy zamieszcza w monografii: Trening psychologiczny. Analiza efektywności w trudnych sytuacjach zadaniowych (1993).Później pracuje nad opracowaniem psychologicznych podstaw zarządzania i dowodzenia w sytuacjach krytycznych dla wojska, straży pożarnych oraz formacji Obrony Cywilnej i administracji cywilnej (Centra Zarządzania Kryzysowego). W tym zakresie wykonuje wiele prac eksperckich na szczeblu centralnym (Sejm RP, MSWiA oraz MON) i wojewódzkim oraz prowadzi szkolenia dla wyższej kadry kierowniczej i dowódczej w tych resortach. Tak jak w życiu całego społeczeństwa, tak w jego pracy naukowej pojawia się jeszcze jeden wątek: patologia społeczna jako niepożądany skutek uboczny przemian społecznych oraz braku kompetencji w zarządzaniu. Autor zajmuje się tymi zagadnieniami w zawężeniu do zasadniczej służby wojskowej. W Wyższej Szkole Oficerskiej we Wrocławiu zakończył kolejny 3-letni program badawczy poświęcony zjawisku patologii społecznej w służbie wojskowej i metodom ich opanowania. Jest współautorem 2 ustaw sejmowych oraz wdrożonego projektu służby psychologicznej w Wojsku Polskim. Dzięki tym ostatnim pracom w każdej jednostce wojskowej został zatrudniony psycholog pierwszego kontaktu dostępny dla wszystkich żołnierzy służby zasadniczej. Jako naukowiec i organizator uczestniczył w tworzeniu systemu wolontariackiej służby psychologicznej dla ratownictwa we współpracy z International Critical Stress Foundation, powstałej w USA po zamachu terrorystycznym w Nowym Jorku w 2001 roku.
Obecnie tak zróżnicowane zainteresowania i doświadczenia wykorzystuje w pracach nad stworzeniem systemowej koncepcji psychologii kultury, której roboczy kształt dostępny jest na stronie http://www.prawia.org